تاریخ انتشار : ۱۱:۴۷ ۱۴۰۵/۰۳/۱۶
دسته : هنر کلام و تعامل
آیا تا به حال تماشاگر یک ماراتن بودهاید؟ اگر بله، احتمالاً لحظات پرتنش ابتدا و نتیجهی پیروزمندانه پایان را به خاطر دارید. اما وسط مسابقه؟ نه چندان. شروع مسابقه سرشار از هیجان انتظار است؛ دوندگان میپرند و کشش میدهند و منتظر صدای تپانچهی استارت هستند. سپس دوی طولانی میآید که شاید برای تماشاگران کمتر جذاب باشد، اما در خط پایان انرژی دوباره اوج میگیرد و دوندگان تا انتها میتازند.
این چه ربطی به ارتباطات دارد؟ این در واقع استعارهای دقیق است برای یک مفهوم مهم — و بهدقت تحلیلشده — در توجه انسانی: اثر موقعیت ترتیبی.
این مفهوم که ریشه در علوم اعصاب دارد، میگوید مردم تمایل دارند اولین و آخرین موارد در یک سری را بسیار بهتر از موارد میانی به خاطر بسپارند. به ماندگاری ابتدا «تقدم» و به ماندگاری انتها «تأخر» میگویند.
درست مثل شروع و پایان یک ماراتن، ابتدا و انتهای یک سخنرانی معمولاً ماندگارترین لحظات برای مخاطب هستند. ابتدا به آسانی در ذهن میماند چون گوینده اطلاعاتی کاملاً تازه ارائه میدهد. انتها نیز آسان به خاطر سپرده میشود چون تازهترین اطلاعاتی است که مخاطب دریافت کرده.
در سال ۱۹۶۲، روانشناسی به نام بنت مردوک فهرستی از دهها کلمه را — هر چند ثانیه یکی — به شرکتکنندگان ارائه داد و سپس از آنها خواست همان کلمات را تکرار کنند. او دریافت که کلمات ابتدا و انتهای فهرست بیشتر از بقیه به خاطر سپرده شدند، در حالی که کلمات میانی بیشتر فراموش شدند.
برخی از تازهترین پژوهشها دربارهی اثر تقدم و تأخر از یک مطالعهی ۲۰۲۴ به قلم اوا روبینووا و هدر پرایس است که حافظهی شرکتکنندگان را در برابر چهار صحنهی بصری آزمودند. اولین و آخرین مورد سریعتر از موارد میانی شناسایی شدند و محققان نتیجه گرفتند که این اثر نه تنها روی اطلاعات کلامی، بلکه روی اطلاعات بصری هم صدق میکند.
گستردگی این پدیده شگفتانگیز است. پژوهشهایی که مرکز قانونگذاری ورمونت گردآوری و انجام داده نشان میدهد نامزدهایی که اول روی برگهی رأی قرار میگرفتند، در چندین ایالت آمریکا درصد معناداری از آرا را به دست آوردند؛ رأیدهندگان به طور مشخص به اولین نام در فهرستهای چندنفره گرایش داشتند — نشانهای آشکار از اثر تقدم.
قرار دادن مهمترین نکات در جایگاههایی که اثر تقدم و تأخر بیشترین تأثیر را دارند، ماندگاری و تأثیرگذاری آنها را افزایش میدهد.
تقدم همچنین روی انتخاب کاربران در وبسایتها و ایمیلها تأثیر میگذارد. پژوهشی در مجلهی ارتباطات رایانهمحور نشان میدهد «هرچه موقعیت یک پیوند در فهرست پیوندها بالاتر باشد، احتمال کلیک کاربران روی آن بیشتر است.» برای مثال، کسی که در گوگل دنبال کفش دویدن میگردد، احتمالاً روی یکی از اولین نتایج کلیک میکند، نه اینکه تا ته صفحه اسکرول کند یا به صفحات بعدی برود.
اما برگردیم از برگههای رأی و خرید اینترنتی به خودتان: اثر موقعیت ترتیبی پیامدهای بزرگی برای سخنرانی شما دارد. با این حال، بسیاری از سخنرانان این فرصتهای طلایی را هدر میدهند و آن جایگاههای پرتوجه را با محتوایی بسیار کماهمیتتر پر میکنند، مثل معرفی مفصل سوابق، اطلاعات اداری همایش، تشکرهای تکراری، توضیح رویهها به مخاطب، یا پاسخ آخرین سوال در بخش پرسشوپاسخ.
در اینجا چند روش برای بهرهبرداری بهتر از اثر تقدم و تأخر در سخنرانیهایتان آورده شده است.
اثر تقدم از همان اولین کلمات شما کاملاً فعال میشود. برای بهرهبرداری بهینه، از رویکرد «سلام، قلاب، نکته» (HOP) استفاده کنید:
سلام: یک یا دو جمله برای خوشآمدگویی به مخاطب.
مثال: «صبح بخیر، من پَم هستم. خوشحالم که اینجا هستید.»
قلاب: یک آغازگر جذاب اما کوتاه که نکتهی اصلی را معرفی میکند؛ مثل یک داستان شخصی کوتاه، پرسش تأملبرانگیز، استعاره، آمار مرتبط، یا ارتباط با رویدادهای روز.
مثال: «آیا میدانستید که تنها ۲۵ درصد از کارمندان احساس میکنند نظرشان برای مدیران سازمان اهمیت دارد؟»
نکته: خلاصهای شفاف و مختصر از نکتهی اصلی — آنچه پیشنهاد میدهید و چرا اهمیت دارد.
مثال: «میخواهم به شما نشان بدهم چطور با تیمهایتان به گونهای تعامل کنید که اعتماد و روحیهی آنها را افزایش دهد.»
پس از اتمام HOP، سوابق، تقدیرها، تشکرها و هر چیز دیگری که باید در ابتدا بگویید را بیاورید، چون این موارد در کماثرترین لحظات تقدم قرار خواهند گرفت.
علاوه بر برجستهسازی ابتدا و انتهای سخنرانی، اثر موقعیت ترتیبی پیامد مهمی برای میانه هم دارد: وقتی مزیت خودکار تقدم و تأخر را ندارید، چطور توجه مخاطب را حفظ کنید؟ خبر خوب این است که میتوانید با روشهای زیر توجه مخاطب را حفظ کرده یا در صورت لزوم دوباره جلب کنید:
این تغییرات ظریف به شما کمک میکنند مخاطب را از ابتدا تا انتها درگیر نگه دارید.
از آنجا که اثر تأخر در پایان سخنرانی قویترین حالت خود را دارد، ختم کردن با پیامهای اداری («برای تأیید پارکینگ به این آدرس مراجعه کنید!»)، تشکرهای اجباری («میخواهم از این ۱۵ نفر تشکر کنم.»)، یا آخرین پاسخ در بخش پرسشوپاسخ، باز هم به معنای هدر دادن یک فرصت طلایی است.
برای بهترین بهرهبرداری از اثر تأخر، سخنان پایانیتان را با کماهمیتترین اطلاعات شروع کنید و با تأکید بر ارزشمندترین نکتهی خود پایان بدهید — این بار در قالبی امیدوارانه و آیندهنگر — که من آن را «جملهی امید» مینامم. این همچنین بهترین لحظه برای ارائهی یک دعوت به عمل است.
مثال: «امیدوارم این ارائه به شما کمک کند اعتماد تیمتان را به دست بیاورید و آنها را به انجام بهترین کارشان الهام ببخشید. هفتهی آینده، برخی از راهکارهای تیمسازی که بررسی کردیم را امتحان کنید و ببینید چه تأثیری روی مشارکت و روحیهی تیمتان دارند. متشکرم و شببخیر.»
بسیاری از سخنرانان با بخش پرسشوپاسخ پایان میدهند، اما کمتر کسی میخواهد آخرین سوالی که پاسخ داده، چیزی باشد که مخاطبان با خود به خانه ببرند. قدرت تأخر را با این مراحل بازپس بگیرید تا مطمئن شوید آخرین کلام از آنِ شماست:
به یاد داشته باشید که اثر موقعیت ترتیبی تنها به اندازهی محتوایی که در آن جایگاهها قرار میدهید قدرتمند است. قویترین نکات خود را در جای درست بگذارید تا مطمئن شوید پیامتان مدتها پس از پایان سخنرانیتان در ذهن میماند.
✍️ جوئل شوارتزبرگ مربی سخنرانی، متخصص ارتباطات مدیریتی، و نویسندهی کتابهای «زبان رهبری» و «به اصل مطلب برس» است.
🌐 Toastmasters.org