تاریخ انتشار : ۱۰:۱۶ ۱۴۰۵/۰۲/۲۶
دسته : آموزش
هرچند باورکردنی نیست، اما تعارض و اختلاف به خودی خود بد نیست؛ بلکه نشاندهنده وجود فضایی برای رشد و رسیدن به درک عمیقتر است. با این حال، زمانی که در میان یک مشاجره جدی هستید، عمل به این حرف دشوار میشود. در آن لحظات، وسوسه میشوید که بحث کنید، انگشت اتهام را به سمت دیگری بگیرید یا با عصبانیت صحنه را ترک کنید؛ اما میتوانید با بهرهگیری از مهارتهای حل مسئله، موقعیت را به شکلی مؤثر آرام کنید.
همه ما در مقاطعی با تضاد روبرو میشویم و مهارتهای حل این موقعیتها به هیچوجه ذاتی نیستند؛ بلکه باید آموخته و تمرین شوند. من به عنوان یک میانجیگر مجاز، بیش از ۱۱ سال است که به افراد در حل اختلافاتشان در محیطهای خانوادگی، کاری و حقوقی کمک میکنم. بر اساس تجربهام در پروندههای پیچیده، تکنیکهایی را برای مواجهه مدنی و مؤثر با اختلافات تدوین کردهام که در ادامه ارائه میشود:
شما میتوانید پیش از وقوع اصطکاک و بحث، خود را برای آن آماده کنید. ابتدا باید «محرکهای» خود را بشناسید و متوجه شوید که در لحظات اولیه ناراحتی، چه احساسی دارید. به زمانی فکر کنید که کسی شما را عصبانی کرده است؛ واکنش فیزیکی شما چگونه بود؟
به محض اینکه متوجه واکنشهای بدن خود به احساسات منفی شدید، میتوانید در لحظه وقوع، خود را مدیریت کنید. وقتی احساس حالت تدافعی، خشم یا سرخوردگی کردید، بهترین راهکار این است که برای مدتی از فضا فاصله بگیرید.
برخی عبارات کاربردی برای ترک موقت صحنه:
آماده داشتن این جملات باعث میشود در اوج غلبه احساسات وارد بحث نشوید و از انتقال حس منفی از طریق زبان بدن جلوگیری کنید.
نکته علمی: هنگام تجربه احساسات منفی، بخش «عملکردهای اجرایی» مغز از کار میافتد. دقیقاً زمانی که به هوش و مهارتهای فکری خود بیشترین نیاز را دارید، آنها در کمترین سطح دسترسی هستند. تمرینات تنفس عمیق با آرام کردن سیستم عصبی، این وضعیت را بهبود میبخشند (تکنیک دم ۴ ثانیه، حبس ۵ ثانیه، بازدم ۶ ثانیه و مکث ۳ ثانیه).
هنگامی که آماده گفتگو شدید، با تعیین «قوانین پایه» شرایط را برای موفقیت مهیا کنید. برخی از این قوانین عبارتند از:
بهتر است این قوانین را پیش از بروز بحران یا در ابتدای گفتگو توافق کنید. در محیطهای کاری، این قوانین باید بخشی از فرهنگ سازمانی باشند.
بسیاری از گفتگوها شامل «صحبت کردن یک نفر» و «پاسخ دادن نفر دیگر» است. اما این روند یک مرحله حیاتی را نادیده میگیرد: تأیید شنیدن.
بین صحبت نفر اول و پاسخ نفر دوم، باید مرحلهای باشد که فرد دوم تأیید کند دقیقاً چه شنیده است. مثلاً: «اجازه بده مطمئن شوم درست متوجه شدم، منظور شما این بود که…؟» یا «آنچه من شنیدم این بود که…». این کار مانع از سوءتفاهم میشود و به طرف مقابل حس شنیده شدن میدهد.
قضاوت بلافاصله توسط طرف مقابل حس میشود؛ حتی اگر در کلام شما نباشد، در لحن، حالت چهره و زبان بدنتان نمایان میگردد. به جای قضاوت، با رویکرد «کنجکاوی» وارد بحث شوید.
به عنوان مثال، به جای اینکه بگویید: «مدیرت میگوید این هفته مدام زودتر از موعد کار را ترک کردهای»، بگویید: «اوضاع در این هفته چطور بود؟ مدیرت اشاره کرد که زودتر میروی، آیا مشکلی پیش آمده؟»
لحن دوم به جای متهم کردن، حمایتگر است و باعث میشود فرد با صداقت بیشتری پاسخ دهد.
صداقت و ابراز آسیبپذیری درباره احساسات خود، باعث ایجاد همدلی میشود. مارشال روزنبرگ در کتاب ارتباط بدون خشونت، چهار مرحله زیر را پیشنهاد میدهد:
نتیجهگیری
اختلافات هرگز خوشایند نیستند، اما با تمرین این تکنیکها، اعتمادبهنفس بیشتری برای مواجهه با آنها پیدا خواهید کرد. این مسیر به مرور زمان باعث میشود تا به جای جنگیدن، به سمت حل مسئله حرکت کنید.
✍️آلیس شیکینا
🌐 Toastmasters.org