گاو باشیم یا بوفالو؟!

✳️ یک افسانۀ انگلیسی می‌گوید که وقتی طوفان می‌آید هم گاوها و هم بوفالوها از قبل آمدن آن را حس می‌کنند. گاوها پشت به طوفان فرار می‌کنند و بوفالوها رو به طوفان!

✳️ دو استراتژی متفاوت برای فرار: گاوها سعی می‌کنند از محلی که طوفان در حال آمدن از آنجاست دور شوند تا با آن روبرو نشوند و بوفالوها سعی می‌کنند خودشان را دقیقاً به محل وزیدن طوفان برسانند و با آن برخورد کنند.

✳️ گاوها با خودشان حساب می‌کنند که بالاخره طوفان جایی تمام خواهد شد و اگر ما از آن فرار کنیم و پشت به آن بدویم هیچ‌گاه به ما نخواهد رسید پس بدون آسیب و فقط با صرف انرژی می‌توانیم از طوفان در امان بمانیم.

✳️ بوفالوها اما با خودشان حساب می‌کنند که سرعت ما از طوفان کمتر است و هر چقدر هم که سریع بدویم به ما خواهد رسید. پس به جای اینکه پشت به آن فرار کنیم به سمتش می‌رویم تا پس از یک برخورد کوتاه، از آن رد شویم و در امان بمانیم.

✳️ آنچه گاوها در حساب و کتابشان نمی‌آورند همین بصیرت بوفالوهاست؛ سرعت طوفان بیشتر از سرعت گاوهاست و گاوها پس از مدتی دویدن خسته می‌شوند. طوفان به آنها می‌رسد، با جهت دویدنشان همراه می‌شود، مدت‌زمان زیادی با آنها می‌ماند و در نهایت آسیب‌هایش را می‌زند. 

✳️ اما بوفالوها که می‌دانند به هر حال طوفان به آنها خواهد رسید تصمیم می‌گیرند که هم‌جهت با طوفان ندوند و با رفتن در دل طوفان خیلی سریع‌تر از آن بگذرند و مدت‌زمان کمتری درگیرش باشند.

✳️ گاوها طوفان را با خود همراه می‌کنند و بوفالوها طوفان را از خود عبور می‌دهند. برخلاف چیزی که از ابتدا به نظر می‌رسد، آسیبی که بوفالوها از طوفان می‌بینند بسیار کمتر از آسیب گاوهاست اگرچه رفتار ابتدایی بوفالوها، احمقانه به نظر می‌رسد و رفتار ابتدایی گاوها عقلانی.

⚫️مسائل و موضوعات کاری و سازمانی نیز حکم طوفان را دارند. می توانیم به سبک گاوها از آن فرار کنیم یا به سبک بوفالوها به دل طوفان بزنیم. انتخاب با ماست!