مقاله قبلی در مجموعه آمادگی سخنرانی به شما نشان داد چگونه سخنرانی خود را برای تمرکز، وضوح و اختصار ویرایش کنید.
با این حال، سخنرانی شما میتواند متمرکز، روشن و مختصر باشد و با این وجود سرزندگی نداشته باشد.
اگر در سخنرانی شما هیچ صنعت بدیعی بهکار نرفته باشد، مانند نقاشیای است که بدون رنگ باشد.
از لحاظ فنی، یک طرح سیاه و سفید میتواند بهوضوح زنی لبخند بر لب یا گروهی از مردان را در حال غذا خوردن نشان دهد، اما بدون رنگ، آن نقاشی مونالیزا یا شام آخر نیست.
در این مقاله با مثالهای فراوان نشان داده میشود چگونه میتوانید در فرآیند ویرایش، آرایههای ادبی را به سخنرانیتان تزریق کنید.
نوشتن برای تأثیر و زیبایی
مطالعه بلاغت، ابزارهای فراوانی از آرایههای ادبی را در اختیار سخنوران میگذارد. با استفاده از این ابزارها، ارائههای شما تاثیرگذارتر (به یادماندنیتر) و همچنین زیباتر (لذت بخشتر) خواهند شد.
در میان آرایههای ادبی فراوان، ما در این مقاله سه نوع را بررسی میکنیم:
- آرایههایی که شامل صدا (معمولاً با تکرار) هستند، مانند: واجآرایی (alliteration)، همآوایی (assonance)، تقلید صدا (onomatopoeia).
- آرایههایی که شامل تکرار واژهها، عبارات یا ایدهها هستند (معمولاً با موازات ساختاری) مانند: تکرار آغازین (anaphora).
- آرایههایی که معنای معمول واژهها را تغییر میدهند، مانند: استعاره (metaphor)، تشبیه (simile).
۱. آرایههای ادبی صوتی
آرایههای ادبی مبتنی بر صدا به سخنرانی آهنگ میدهند. تعجبی ندارد که نتیجه نهایی این است که سخنرانی شنیدنیتر و لذتبخشتر میشود. سه نمونه رایج آن:
- واجآرایی — تکرار یک صدا در ابتدای واژگان نزدیک به هم. مانند: «آنچه همسرم خواست» (what my wife wanted)، «شوهرش داشته» (her husband has had)
- همآوایی — تکرار صدای یک مصوت در واژگان نزدیک به هم. مانند: «How now brown cow».
- تقلید صدا (آناماتوپیا) — واژهای که صدای همان شی را تقلید میکند. مانند: «وزوز»، «هوی»، «میو».
۲. آرایههای ادبی: تکرار کلمات یا ایدهها
دو فرم رایج، تکرار در جملههای متوالی است:
- تکرار آغازین (اناوفورا) — تکرار یک واژه یا عبارت در ابتدای جملهها یا بندهای پیاپی
مثال: وینستون چرچیل:
«ما عقبنشینی یا تسلیم نخواهیم شد. ما تا پایان ادامه خواهیم داد. ما در فرانسه خواهیم جنگید، ما در دریاها و اقیانوسها خواهیم جنگید، [… بسیاری موارد دیگر …] ما هرگز تسلیم نخواهیم شد.»
- تکرار پایانی (اپیفورا) — تکرار واژه یا عبارت در پایان جملههای متوالی.
مثال: امرسون
«آنچه پشت سر ماست و آنچه پیش روی ماست کوچکتر از چیزی است که در درون ماست.»
تکرار در موارد دیگر نیز روشی قدرتمند است:
- معمولاً برای تأکید بهکار میرود.
- تکرار یک واژه یا عبارت در بخشهای مختلف سخنرانی به مخاطب کمک میکند مانند نخ ارتباطی عناصر سخنرانی را به هم بدوزد.
۳. آرایههایی که معنای واژه را تغییر میدهند
سه آرایه ادبی رایج برای اعطای معنای جدید به واژهها:
- شخصیتبخشی (Personification) — اعطای ویژگیهای انسانی به مفاهیم انتزاعی یا اشیای بیجان، گیاهان یا حیوانات، مانند: «درختان من را صدا زدند.»
- استعاره (Metaphor) — مقایسه دو چیز به ظاهر بیربط. مانند: «زندگی یک بزرگراه است.»
- تشبیه (Simile) — مانند استعاره است، اما با استفاده از «مثل» یا «همانند». مانند: «زندگی مثل یک جعبه شکلات است.»
این صنایع و مفاهیمی مانند نمادپردازی و قیاس، اغلب جوهره قصهگویی موثرند.
چرا زحمت بکشم؟ من که سخنور یونانی نیستم
«آرایههای ادبی در محیط کسبوکار هم قدرتمند هستند.»
درست است که اگر گزارش وضعیت پروژه را مثل مارتین لوترکینگ ارائه دهید ممکن است همکارانتان در جلسه کاری نگاه عجیبی به شما بیندازند. شاید بخواهید استفاده این روشها را کمتر کنید، اما آنها را کاملاً کنار نگذارید. زیرا در کسبوکار هم کاربرد دارند. برای نمونه:
- استعاره و قیاس ابزارهای عالی برای توضیح مفاهیم جدید یا چشمانداز تازه یک شرکتاند.
- تکرار در مجموعه اسلایدها میتواند نتایج کلیدی یا پیشنهادات را برجسته کند.
- واجآرایی برای شعارها و مانتراها کاربرد دارد.
✍️ اندرو دلوگان
منبع: https://sixminutes.dlugan.com

.jpg)


